اى بى خبرانى که از شما بى خبر نیستند، و اى تارکان عهد حق که از شما به طاعت عهد گرفته شده، چه شده که شما را رویگردان از خدا، و روى آورده به غیر او مى بینم؟! به چهارپایانى مى مانید که چوپان آنها را به چراگاه وباخیز، وآبشخور دردانگیز برده. علف چرانى هستیدکه براى بردن به قصابخانه علفش مى دهند، زمانى که با او خوبى مى کنند نمى داند از این خوبى کردن به او چه هدفى دارند، روزش را روزگار، و سیرشدنش را زندگى مى پندارد. به خدا قسم اگر بخواهم هر کدام از شما را خبر دهم که از کجا آمده و به کجا مى رود و تمام امورش چه خواهد شد خبر مى دهم، ولى مى ترسم درباره ام دچار غلوّ شوید و مرا بر رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله تفضیل داده در نتیجه کافر گردید. اما بدانید من به خاصّان از یاران خود که از خطر کفر و غلوّ در امانند این مطالب را خواهم رساند. به خدایى که پیامبر را به حق برانگیخت و او را بر خلایق برترى داد، جز به راستى سخن نمى گویم،

رسول خدا مرا به همه این امور خبر داد، از هلاک هلاک شونده، و نجات نجات یافته، و عاقبت امر حکومت.
هیچ حادثه اى بر من نمى گذرد جز اینکه پیامبر خبرش را در گوشم خواند، و مرا به آن آگاه ساخت.

اى مردم، به خدا قسم شما را به طاعتى ترغیب نمى نمایم جز اینکه خود به عمل به آن از شما پیشى مى گیـرم ، و از گنـاهى بازنمى دارم مگر اینکه قبـل از شمـا از آن بـاز مى ایستـم.