بار خدايا اى پروردگار آسمان بر افراشته و فضاى نگاه‏داشته كه آنرا جاى گردش شب و روز و سير خورشيد و ماه و آمد و شد ستارگان گردنده قرار دادى، و ساكنين آنرا گروهى از فرشتگانت گردانيدى كه از عبادت و بندگيت خسته نمى ‏شوند،

و اى پروردگار اين زمين كه آنرا جاى آرميدن مردم و محلّ آمد و رفت حشرات و چهارپايان و آنچه بشما نمى ‏آيد از آنها كه بچشم ديده ميشود و آنها كه (از بسيارى كوچكى) ديده نمى ‏شود قرار دادى،

و اى پروردگار كوه هاى استوارى كه آنها را براى زمين ميخ ها گردانيدى (تا از حركت و جنبش محفوظ ماند) و براى آفريده ‏ها تكيه‏ گاه (تا از كانها و گياه ها و سائر مزاياى آنها سود برند، اى پروردگار توانا از تو درخواست مى‏ نمايم:) اگر ما را بر دشمنانمان غلبه دادى ستمگرى را از ما دور گردان، و بحقّ و درستكارى استوارمان فرما، و اگر دشمنان را بر ما تسلّط دادى شهادت را روزى ما گردانده از تباهكارى نگاهمان دار (پس در ترغيب اصحاب خود بجنگ با دشمنان مى‏ فرمايد:)

كجا است جلوگير از دشمن براى حفظ آنچه بر مردم لازم است، و كجا است غيرتمند هنگام سختيها كه اهل خود را رعايت بنمايد؟ (اگر از جنگ رو بگردانيد)

ننگ در پشت سر شما است (هر كه بشنود شما را سرزنش خواهد نمود) و (اگر در راه خدا با دشمنان دين جهاد كنيد) بهشت پيش روى شما است (جايگاه شما در بهشت جاويد است).