صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و پنجاه و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
مَنْ وَضَعَ نَفْسَهُ مَوَاضِعَ التُّهْمَةِ فَلا یَلُومَنَّ مَنْ أَسَاءَ بِهِ الظَّنَّ.
کسى که خود را در مواضع تهمت قرار دهد نباید کسى را ملامت کند که به او سوء ظن پیدا مى کند (بلکه باید خود را سرزنش کند که اسباب سوء ظن را فراهم کرده است).
