صفحه اصلی » نهج البلاغه » خطبه صد و پنجاه و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
وَ لَقَدْ اَحْسَنْتُ جِوارَكُمْ، وَ اَحَطْتُ بِجُهْدى مِنْ وَرائِكُمْ، وَاَعْتَقْتُكُمْ مِنْ رِبَقِ الذُّلِّ، وَ حَلَقِ الضَّيْمِ، شُكْراً مِنّى لِلْبِرِّ الْقَليلِ، وَ اِطْراقاً عَمّا اَدْرَكَهُ الْبَصَرُ، وَ شَهِدَهُ الْبَدَنُ مِنَ الْمُنْكَرِ الْكَثيرِ.
من براى شما همنشین خوبى بودم، با کوشش همه جانبه ام شما را از هر سو حفظ کردم، و از بند ذلّت و حلقه هاى ستم رهایى دادم، به جهت سپاسگزارى در برابر خوبى اندک شما، و چشم پوشى از زشتى بسیارتان که دیده آن را مى بیند، و بدن آن را لمس مى کند.