عاقل با چشم دل، پایان کار را مى نگرد و اعماق و بلندى هاى آن را درک مى کند. دعوت کننده اى دعوت (به حق) کرد ورهبرى به امر سرپرستى قیام نمود. اکنون بر شما لازم است که دعوت او را اجابت کرده و از رهبرتان پیروى کنید. آن ها (دشمنان حق) در دریاهاى فتنه فرو رفتند؛ بدعت ها را گرفته و سنّت ها را رها کردند (و کار به جایى رسید که) مؤمنان کنار رفتند (و سکوت اختیار کردند؛) ولى گمراهان و تکذیب کنندگان به سخن درآمدند. ما مَحرم اسرار (پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) ) و یاران راستین او و گنجینه داران و درهاى علوم وى هستیم و (البتّه) هیچ خانه اى را جز از درش وارد نمى شوند و هر کس از غیر در وارد شود سارقش مى نامند!

آیات کریمه قرآن درباره آن ها (پیامبر و اهل بیتش (علیهم السلام) ) نازل شده، آن ها گنجینه هاى علوم خداى رحمان اند. اگر سخن بگویند راست مى گویند واگر سکوت کنند کسى بر آن ها پیشى نمى گیرد. راهنماى جمعیّت باید به افراد خود راست بگوید و عقل و خرد را حاضر سازد و از فرزندان آخرت باشد؛ چرا که از آن جا آمده و به آن جا باز مى گردد.

آن کس که باچشم دل مى بیند و با بینایى عمل مى کند باید در آغاز هر کار بیندیشد که آیا آن عمل به سود اوست یابه زیان او؛
اگر به سود اوست ادامه دهد و اگر به زیانش مى باشد از عمل بازایستد؛ زیرا آن کس که بدون آگاهى، به کارى مى پردازد همچون کسى است که از بیراهه مى رود و چنین کسى هر قدر جلوتر مى رود از منزل مقصود فاصله بیشترى مى گیرد ولى آن کس که از روى آگاهى عمل مى کند همچون رهرویى است که در جاده روشن گام برمى دارد (و به زودى به مقصد مى رسد). حال که چنین است هر کسى باید بنگرد که آیا (به سوى مقصد) پیش مى رود یا به عقب باز مى گردد؟!

بدان که هر ظاهرى باطنى دارد همانند خود، آنچه ظاهرش پاک و خوب است باطنش نیز پاک و خوب است و آنچه ظاهرش خبیث و بد است باطنش نیز خبیث است. پیامبر صادق (صلی الله علیه و آله) فرمود: گاه خداوند بنده اى را دوست مى دارد ولى عملش را مبغوض مى شمرد و گاه عملش را دوست مى دارد ولى شخصش را مبغوض مى شمرد. بدان! هر عملى رویشى دارد و هیچ رویشى از آب بى نیاز نیست و آب ها مختلف هستند، آنچه آبیارى اش پاکیزه باشد نهالش پاک و میوه اش شیرین است و آنچه آبیارى اش ناپاک باشد نهالش ناپاک و میوه اش تلخ است.