صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و پنجاه و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الرّاضى بِفِعْلِ قَوْم كَالدّاخِل فيهِ مَعَهُمْ. وَ عَلى كُلِّ داخِل فى باطِل اِثْمانِ: اِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ، وَ اِثْمُ الرِّضى بِهِ.
آن که به عمل قومی راضی است همانندآن است که با آن کارهمراه آن قوم بوده. و بر هر وارد در باطل دو گناه است: گناه انجام باطل، و گناه رضایت به آن.
