اى مردم، هر کس مرگى را که از آن فرارى است ملاقات خواهد کرد، ایّام زندگى صحنه راندن به سوى مرگ است، و گریز از مرگ آمدن به سوى آن است. چه روزهایى که در اسرار پنهان مرگ کنجکاوى کردم، ولى خداوند جز پنهان داشتن آن را نخواست! هیهات، این دانشى نهفته است. اما سفارشم به شما: خداست پس چیزى را با او شریک قرار ندهید، و محمّد صلّى اللّه علیه وآله است پس سنّت او را ضایع نکنید. این دو پایه (یعنى توحید و سنّت) را برپا نگاه دارید، و این دو چراغ را بیفروزید. تا وقتى پراکنده نگردید سرزنشى بر شما نیست. به هر یک از شما به اندازه قدرتش تکلیف شده، و به نادانان تخفیف داده شده است. خدایتان پروردگارى مهربان، و دینتان دینى استوار،و پیشوایتان پیشوایى داناست. من دیروز همراه شما بودم، امروز مایه عبرت شما هستم، و فردااز شما جـدایم. خداوند من و شما را بیامـرزد. اگر در لغزشگاه دنیا گامم استوار بماند (و زنده باشم) که مراد شماست، و اگر گامم بلغزد (و از دنیابروم) چنان بوده که مدتى زیر سایه شاخه ها، و گذرگاه بادها، و در سایه ابرهاى متراکمى که در فضاى آسمان نابود شد، و آثارشان روى زمین از بین رفت به سر برده ایم.

من همسایه شما بودم که مدتى جسمم با شما مجاورت داشت، و به زودى از من بدنى بى جان: ساکن پس از حرکت،
و ساکت پس از گویایى به جا خواهد ماند. آرمیدن من، از گردش افتادن زبانم و بى حرکت شدن دست و پایم باید شما را پند دهد، چرا که این وضع براى آنان که بخواهند پند گیرند از هر منطق رسا و گفتار با اثر پندآموزتر است. وداع من با شما وداع کسى است که مهیّاى دیدار خداست. فردا که نیستم ارزش حیات مرا خواهید یافت، و رازهاى درونم برایتان آشکار خواهد شد، و آنچنان که باید مرا خواهید شناخت پس از اینکه جایم را خالى دیدید، و دیگرى به جاى من قرار گرفت.