صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت صد و چهل و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
کَمْ مِنْ صَائِمٍ لَیْسَ لَهُ مِنْ صِیَامِهِ إِلا الْجُوعُ وَ الظَّمَأُ، وَ کَمْ مِنْ قَائِمٍ لَیْسَ لَهُ مِنْ قِیَامِهِ إِلا السَّهَرُ وَ الْعَنَاءُ، حَبَّذَا نَوْمُ الْاَکْیَاسِ وَ إِفْطَارُهُمْ.
چه بسیار روزه دارانى که از روزه خود جز گرسنگى وتشنگى بهره اى نمى برند وچه بسیار شب زنده دارانى که از قیام شبانه خود جز بى خوابى و خستگى ثمره اى نمى گیرند. آفرین بر خواب هوشمندان وافطارشان!
