اى مردم! شما در این جهان هدفى هستید در برابر تیرهاى مرگ که یکى پس از دیگرى به سوى شما پرتاب مى شود، همراه هر جرعه اى بیم گلوگیر شدن است و با هر لقمه اى بیم گرفتن راه نفس. به هیچ نعمتى از دنیا نمى رسید، جز این که نعمت دیگرى را از دست مى دهید، و هیچ کس از شما یک روز عمر نمى کند، مگر این که از جمع زندگى وى یک روز کاسته مى شود. غذایى بر او افزوده نمى گردد، مگر این که از آن روزى اى که برایش تعیین شده به همان اندازه کم مى شود،
هیچ اثرى از او زنده نمى شود، جز این که اثر دیگرى از او مى میرد، چیزى براى او تازه نمى شود، مگر این که تازه اى از او کهنه مى گردد و هیچ چیز براى او نمى روید، جز این که چیزى از او درو مى شود، (از همه مهم تر این که) اصول و ریشه هاى ما درگذشتند، و ما فروع و شاخه هاى آن ها هستیم، آیا شاخه بعد از رفتن ریشه بقایى دارد؟!

هیچ بدعتى ایجاد نشد مگر این که به وسیله آن سنتى متروک گشت، بنابراین از بدعت ها بپرهیزید و راه راست و روشن را رها نکنید؛ چرا که سنت هاى ریشه دارِ (اسلام)، برترین امورند و بدعت ها، بدترین کارها هستند!