صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و چهل و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كَمْ مِنْ صَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ صِيَامِهِ إِلَّا الْجُوعُ وَ الظَّمَأُ وَ كَمْ مِنْ قَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ قِيَامِهِ إِلَّا السَّهَرُ وَ الْعَنَاءُ حَبَّذَا نَوْمُ الْأَكْيَاسِ وَ إِفْطَارُهُمْ.
بسا روزه داري كه از روزه گرفتنش جز تشنگي و گرسنگي سودي نبرد و بسا قيام كننده در شب كه از قيامش جز شب بيداري و مشقت بهره اي نبرد. چه خوبست خواب هشياران و افطارشان .