صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و چهل و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
هَلَكَ امْرُؤٌ لَمْ يَعْرِفْ قَدْرَهُ .
تباه گشت مردى كه قدر و منزلت خود را نشناخت (ندانست كه چه گوهر گران مايه است، يا از حدّ تجاوز كرده پا از گليمش درازتر نمود).
