صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و سی و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَا یَکُونُ الصَّدِیقُ صَدِیقاً حَتَّى یَحْفَظَ أَخَاهُ فِی ثَلَاثٍ: فِی نَکْبَتِهِ، وَ غَیْبَتِهِ، وَ وَفَاتِهِ.
دوست واقعی:
دوست انسان، دوست نخواهد بود مگر این که برادر خود را در سه حالت فراموش نکند: به هنگامى که دنیا به او پشت مى کند و در زمانى که غایب است و پس از مرگش.
