صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و سی و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ لَا دَارُ مَقَرٍّ وَ النَّاسُ فِيهَا رَجُلَانِ رَجُلٌ بَاعَ فِيهَا نَفْسَهُ فَأَوْبَقَهَا وَ رَجُلٌ ابْتَاعَ نَفْسَهُ فَأَعْتَقَهَا
دنيا گذرگاهيست، نه خانه پايدار ماندن. مردم در اين دنيا بر دو گروهند: مردي كه نفس خود را فروخت و خود را به هلاكت انداخت و مردي كه نفس خود را خريد و آن را آزاد كرد .
