سپاس مى ‏گزاريم خدا را بر آنچه گرفت و آنچه داد و آنچه احسان نمود و آنچه آزمايش فرمود (چون هر چه خدا بخواهد طبق حكمت و مصلحت بوده و آن نعمت است، بنا بر اين در هر حال بايد شكر و سپاس او را بجا آورد)

او است بهر نهانى آگاه و بهر سرّ و انديشه ‏اى بينا، و بآنچه كه در سينه‏ ها پنهان و بآنچه كه چشم ها دزدانه نگاه مي كند دانا (بجزء و كلّ و آشكار و نهان احاطه دارد)

و گواهى مى‏ دهيم كه خدائى جز او نيست، و محمّد  صلّى اللَّه عليه و آله-  برگزيده و مبعوث از طرف او است، چنان گواهى كه نهان با آشكار و دل با زبان موافقت دارد (نه به زبان گفته و در دل باور نداشته باشيم).

سوگند بخدا مطلب بسيار مهمّى است، حقيقت است و درست نه بازى و شوخى، و راست است نه دروغ، و نيست اين مطلب مهمّ مگر مرگ كه هر كه را خواند شنوانيد، و هر كه را راند با شتاب است،

س بسيارى مردم (و دارائى و رياست و زيور ايشان) ترا فريب ندهد كه ديده‏اى كسي را كه پيش از تو بوده و دارائى گرد آورده و از فقر و درويشى دورى مى‏ جسته و با داشتن آرزوى دراز از عواقب امر مطمئنّ بوده و بسر رسيدن عمر را بعيد مى‏دانسته، چگونه مرگ او را رسيده و از وطنش ربوده و از آسايشگاهش خارج نموده بر چوبهاى مرگ (تابوت) حمل شده و مردم او را از دست هم مى‏گرفتند و بر دوشها نهاده و با انگشت ها نگاه مى ‏داشتند،

آيا نديديد كسانى را كه آرزوى فراوان داشتند و بناى استوار مى ‏ساختند و دارائى بسيار گرد مى ‏آوردند، چگونه بسر بردند در خانه‏ هاى گور، و آنچه گرد آوردند تباه و اموالشان نصيب ارث برنده‏ ها شد، و زنهاشان همسر ديگران گرديدند، نمى ‏توانند بكار نيكو (عبادت و بندگى) بيفزايد و نه از بدى (گناهى كه مرتكب شده ‏اند) معذرت خواسته رضاء و خوشنودى طلبند (چون بعد از مردن توبه و بازگشت پذيرفته نيست)

پس كسيكه تقوى و پرهيزكارى را شعار قلبش‏ قرار داد در خير و نيكوئى از ديگرى پيشى گرفت و كردارش رستگار گرديد، غنيمت دانيد بهره ‏هاى تقوى و پرهيزكارى را و كار كنيد براى بهشت كارى كه آنرا نصيبتان سازد،

زيرا دنيا براى اقامت و باقى ماندن شما خلق نشده، بلكه گذرگاه است تا از آن راه توشه برداريد اعمال را براى قرارگاه هميشگى (آخرت) پس (براى كوچ كردن) از آن شتاب كننده باشيد (زيرا سستى در آن موجب غفلت و باز ماندن از مقصد است) و براى مفارقت مركبها را آماده گردانيد (بدستور خدا و رسول رفتار نمائيد تا رستگار شده براى رفتن حاضر باشيد).