دنیا و آخرت با مهارهاى خود فرمانبردار اویند، و آسمانها و زمینها کلید خود را تسلیم او کنند، درختان سرسبز در صبح و شام براى او سجده آرند، و از شاخه هاى خرّم خود براى او آتش روشن افروزند، و به فرمان او میوه هاى رسیده و قابل خوردن آورند.
2
مِنْـها وَ كِتابُ اللّهِ بَيْنَ اَظْهُرِكُمْ، ناطِقٌ لايَعْيى لِسانُهُ، وَ بَيْتٌ لا تُهْدَمُاَرْكانُهُ، وَ عِزٌّ لا تُهْزَمُ اَعْوانُهُ.
از این خطبه است کتاب خدا بین شماست، گوینده اى است که زبانش خسته نمى شود، و خانه اى است که پایه هایش خراب نمى گردد،
و مایه عزتى است که یارانش دچار شکست نمى شوند.
و از این خطبه است او را در زمانى فرستاد که خالى از انبیا بود، و در میان عقاید مختلف نزاع بود، آن حضرت را از پى همه پیامبران آورد،
و وحى را به او ختم نمود، پس او در راه خدا با آنان که از حق رویگردان شده و براى او همتا و شریک قرار داده بودند جهاد کرد.
و از این خطبه است دنیا آخرین مرز دید کوردل است، که هیچ چیزى را در وراى آن نمى بیند. و بینا دیده اش را از دنیا نفوذ مى دهد،
و مى داند که از پى آن خانه آخرت است. پس بینا از دنیا به آخرت سفر مى کند، و کوردل به سوى دنیا سفر مى نماید. بینا از دنیا توشه برمى گیرد، و کوردل براى آن تهیه توشه مى بیند.
این حقیقت به منزله حکمتى است که عامل حیات قلب مرده، و بینایى چشم کور، و شنوایى گوش ناشنوا، و آبى گوارا براى تشنه است، و در این همه بى نیازى و سلامت است.
کتاب خداست که به آن مى بینید، و به آن مى گویید، و به آن مى شنوید، بعضى از آیات تفسیر بعض دیگر، و برخى گواه برخى دیگر است، آیاتش درباره خدا اختلاف ندارد، و همدم خود را از خدا منحرف نکند.
شما بر حقد و کینه بین خود اتفاق کرده اید، در مزبله وجودتان گیاه سبز روییده، در دوستى آرزوها با هم یکدل شده اید، و در ربودن اموال با هم دشمن شدید. شیطان پلید شما را سرگردان نموده،و آن فریبکار شما را به گمراهى انداخته است،و خداست که باید درباره خود و شما از او یارى جویم.
