صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت صد و بیست و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِی أَوَّلِهِ، وَ تَلَقَّوْهُ فِی آخِرِهِ؛ فَإِنَّهُ یَفْعَلُ فِی الْاَبْدَانِ کَفِعْلِهِ فِی الْاَشْجَارِ،أَوَّلُهُ یُحْرِقُ، وَ آخِرُهُ یُورِقُ.
از سرما در آغاز آن (در پاییز) بپرهیزید و در آخرش (نزدیک بهار) از آن استقبال کنید،زیرا در بدن ها همان مى کند که با درختان انجام مى دهد؛ آغازش مى سوزاند و آخرش مى رویاند و برگ مى آورد.
