صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و بیست و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِي أَوَّلِهِ وَ تَلَقَّوْهُ فِي آخِرِهِ فَإِنَّهُ يَفْعَلُ فِي الْأَبْدَانِ كَفِعْلِهِ فِي الْأَشْجَارِ أَوَّلُهُ يُحْرِقُ وَ آخِرُهُ يُورِقُ.
در اوايل سرما از خود حفاظت نماييد و در آخرش آن را پذيرا باشيد، زيرا سرما در بدن هاي مردم همان كار را مي كند كه در درختها: آغازش مي سوزاد و آخرش شكوفا مي سازد .
