صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و بیست و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
تَوَّقُوا الْبَرْدَ فى اَوَّلِهِ، وَ تَلَقَّوْهُ فى آخِرِهِ، فَاِنَّهُ يَفْعَلُ فِى الاَْبْدانِ كَفِعْلِهِ فِى الاَْشْجارِ، اَوَّلُهُ يُحْرِقُ، وَ آخِرُهُ يُورِقُ.
سرما را در ابتدایش بپرهیزید، و از آن در پایانش استقبال کنید، که سرما با بدنها آن گونه می کند که با درختان، ابتدایش می سوزاند، و آخرش برگ می رویاند.
