اى ابوذر، قطعاً تو براى خدا غضب کردى، پس به همان خدایى که براى او غضب کردى، امیدوار باش.

این مردم از تو بر دنیاى خود ترسیدند، و تو بر دین خود از آنان ترسیدى، پس آنچه را آنان ترسیدند در دستشان واگذار، و به خاطر دینت که بر آن مى ترسى از ایشان بگریز.

پس چه بسیار نیازمندند به آنچه آنان را از آن منع کردى، و چه بسیار است بى نیازى تو از آنچه آنان تو را منع کردند، به زودى خواهید فهمید سود کننده در فردا کیست، و چه کسى بیش از دیگران مورد غبطه قرار خواهد گرفت. اگر آسمانها و زمینها به روى بنده اى بسته شوند، ولى او تقوا بورزد، خداوند راهى براى نجات او باز مى کند. مبادا جز حق تو را مونس شود، و جز باطل تو را به وحشت اندازد. اگر دنیاى آنان را قبول مى کردى دوستت مى داشتند، و اگر مقدارى از دنیا را به خود اختصاص مى دادى تو را امان مى دادند.