صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و بیست و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ قَصَّرَ فِي الْعَمَلِ ابْتُلِيَ بِالْهَمِّ وَ لَا حَاجَةَ لِلَّهِ فِيمَنْ لَيْسَ لِلَّهِ فِي مَالِهِ وَ نَفْسِهِ نَصِيبٌ.
هر كسي در عمل كوتاهي نمايد به اندوه مبتلا مي گردد، خداوند ارتباط ندارد با كسي كه خدا را در مال و جان او سهمي نيست .
