صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و بیست و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
لَأَنْسُبَنَّ الْاِسْلَامَ نِسْبَةً لَمْ یَنْسُبْهَا أَحَدٌ قَبْلِی. الْاِسْلامُ هُوَ التَّسْلِیمُ، وَ التَّسْلِیمُ هُوَ الْیَقِینُ، وَ الْیَقِینُ هُوَ التَّصْدِیقُ، وَ التَّصْدِیقُ هُوَ الْاِقْرَارُ، وَالْاِقْرَارُ هُوَ الْاَدَاءُ، وَ الْاَدَاءُ هُوَ الْعَمَلُ.
اسلام را چنان تفسیر مى کنم که هیچ کس پیش از من آن را چنین تفسیر نکرده باشد؛ اسلام همان تسلیم است و تسلیم همان یقین و یقین همان تصدیق است و تصدیق همان اقرار واقرار همان ادا وادا همان عمل است.
