(در میدان نبرد) کسانى را که زره بر تن دارند پیشاپیش (صفوف) قرار دهید و آن ها که زره ندارند پشت سر آنان قرار گیرند، دندان ها را روى هم بفشارید که این کار تأثیر شمشیر را بر سر کمتر مى کند. و در برابر نیزه هاى دشمن در پیچ وخم باشید که براى منحرف کردن نیزه ها موثرتر است. نگاه چشم ها را پایین بیاورید (و به انبوه و آخر لشکر دشمن نگاه نکنید) چرا که براى قوّت و قدرت قلب، بهتر و مایه آرامش بیشتر دل هاست. صداها را خاموش کنید (و کمتر سخن بگویید) چرا که سستى را دور مى سازد. از پرچم خود به خوبى پاسدارى کنید و آن را به این طرف و آن طرف مایل نسازید و اطراف آن را خالى نکنید و جز به دست دلاوران
و مدافعان سرسخت خود، نسپارید، زیرا آنان که در حوادث سخت در برابر مشکلات ایستادگى مى کنند همان ها هستند که از پرچمشان به خوبى پاسدارى مى نمایند، گرداگرد آن را مى گیرند و از چپ و راست و از پیش و پس مراقب آن هستند، نه از آن عقب مى مانند که تسلیم دشمنش کنند و نه از آن پیشى مى گیرند که رهایش سازند.هر کس باید در برابر حریف خود بایستد و با برادر هم رزمش مواسات کند و هرگز حریف خود را به او وامگذارد
که او در برابر دو حریف قرار گیرد: حریف خودش و حریف برادرش.

به خدا سوگند! اگر از شمشیر دنیا فرار کنید از شمشیر آخرت در امان نخواهید بود. شما بزرگان و پیشگامان عرب، و شرافتمندان برجسته اید. به یقین در فرار، غضب و خشم الهى، ذلت همیشگى و ننگ جاودان است. فرارکننده چیزى به عمر خود نمى افزاید و میان خود و مرگش حائلى ایجاد نمى کند. کیست که با سرعت و نشاط (با جهاد خود) به سوى خدا رود، همچون تشنه کامى که به آب مى رسد؟ بهشت در سایه نیزه هاست. امروز اخبار (و اعمال) هر کس آزموده مى شود (و مدعیان راستین و دروغین از هم شناخته مى شوند). به خدا سوگند! من به مبارزه با آن ها (شامیان) از آن ها به خانه هایشان شایق ترم (و عاشقانه به سوى میدان مى روم).

خداوندا! اگر آن ها حق را نپذیرند (و دست از ظلم و کشتار و فساد برندارند) جماعتشان را در هم بشکن و متفرق کن،و اتحادشان را به پراگندگی مبدل ساز: به دلیل گناهنشان آن ها راهلاک فرما

(بدانید) آن ها هرگز از جاى خود برکنده نمى شوند تا این که نیزه داران، با نیزه هاى پى درپى بدنشان را سوراخ کنند، آن گونه که نسیم از آن بگذرد، و شمشیر زنان ضربه هایى بر آنان وارد سازند که سر آن ها را بشکافد و استخوان ها را خُرد کند و دست ها و پاها را جدا سازد، آن ها باید پیوسته مورد تهاجم قرار گیرند و گروه ها پشت سر هم آنان را تیرباران کنند و گروهى از لشکر به یارى گروه دیگر بشتابد و آن ها را آماج حملات خود سازد و لشکرهاى سواره نظام یکى پس از دیگرى آنان را تا شهرهایشان تعقیب کنند،
تا زمانى که سمّ اسب هاى شما آخرین نقطه سرزمین آن ها را بکوبد و مسیر رفت و آمد و جادّه ها و چراگاه هاى آن ها را از هر سو اشغال کند