خوشا به حال کسى که در نزد خود کوچک (و متواضع) است (و در نظر مردم بزرگ و عزیز) و کسب و کار او طیّب و حلال و باطنش پاک و صالح، و اخلاق او نیکوست و اموال اضافى خود را در راه خدا انفاق مى کند
و سخنان زاید زبانش را نگه مى دارد و آزار او به مردم نمى رسد و آن کس که سنت براى او کافى است و بدعتى از او سرنمى زند.