براي خدايي تقوي بورز که چاره اي جز ديدارش نداري و پاياني جز پيشگاهش براي هستي تو نيست.
با کسي جنگ مکن مگر آنکه با تو بجنگند. در خنکي بامدادان و ساعات شامگاهان حرکت کن. مردم را در سايه گاه ها فرود آورد و در حرکت آنان را به زحمت نينداز.
در آغاز شب حرکت نکن، زيراخداوند آن موقع را براي آرامش قرار داده و براي توقف، نه کوچ کردن، مقرر فرموده است. در آن موقع بدن خود را راحت ساز و پشت بارکش ها را آسوده نما.

و هنگامي که آماده شدي و سحرگاه گسترده شد، يا صبحگاه سر برآورد، در سايه برکت خداوندي حرکت کن. وقتي که با دشمن ملاقات مي کني، در وسط يارانت قرار بگير و به دشمن چنان نزديک مباش، نزديک شدن کسي که مي خواهد جنگ را شعله ور بسازد.

و آن اندازه هم از دشمن فاصله مگير که گمان کنند تو هم از هجوم و صولت دشمن مي ترسي. تا آنگاه که امر من به تو برسد و کينه توزي با آنان تو را به کشتار آنان وادار نکند پيش از آنکه آنان را به اسلام دعوت کني و عذر را براي آنان امکان پذير بسازي.