از خداوندى که ناگزیر از ملاقات با او هستى، و غیر او تو را نهایتى نیست پروا کن، جز با کسى که با تو بجنگد نجنگ، و در صبح و عصر که هوا ملایم است حرکت کن، لشگر را در وسط روز استراحت ده، راه را به آرامى طى کن، ابتداى شب حرکت مکن، که خداوند آن وقت را براى آرامش قرار داده، و براى استراحت نهاده نه براى کوچ کردن.
چون با دشمن روبرو شدى وسط لشگر بایست، و به دشمن مانند کسى که مى خواهد جنگ کند نزدیک مشو، و از آنان همانند کسى که از جنگ مى ترسد خود را دور مکن، تا فرمانم به تو برسد. و بعض و کینه شما را به جنگ با آنان وادار نکند پیش از آنکه آنان را به حق دعوت کنى و راه عذر را به رویشان ببندى.
