صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و نوزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
مَثَلُ الدُّنْیَا کَمَثَلِ الْحَیَّةِ، لَیِّنٌ مَسُّهَا، وَالسُّمُّ النَّاقِعُ فِی جَوْفِهَا، یَهْوِی إِلَیْهَا الْغِرُّ الْجَاهِلُ، وَ یَحْذَرُهَا ذُواللُّبِّ الْعَاقِلُ!
دنیا مانند مار (خوش خط وخال) است که به هنگام لمس کردن نرم به نظر مى رسد در حالى که سم کشنده در درون آن است (به همین دلیل) مغرورِ نادان به سوى آن مى رود وخردمند عاقل از آن حذر مى کند.
