صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و هفدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
هَلَكَ فِيَّ رَجُلَانِ مُحِبٌّ غَالٍ وَ مُبْغِضٌ قَالٍ .
دو تن به خاطر من تباه شدند: دوستى كه اندازه نگاه نداشت و دشمنى كه بغض مرا در دل كاشت.
