صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و پانزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كَيْفَ يَكُونُ حَالُ مَنْ يَفْنَى بِبَقَائِهِ وَ يَسْقَمُ بِصِحَّتِهِ وَ يُؤْتَى مِنْ مَأْمَنِهِ.
چگونه مي شود حال كسي كه با ادامه هستي اش رو به فنا مي رود و با تندرستي كه دارد، به استقبال بيماري مي شتابد و از همان جا كه احساس امن و آسايش مي كند گرفتار ناامني و مشقت مي شود!
