شما را از دل بستگى به دنیا سخت بر حذر مى دارم که منزلگاهى است کوچ کردنى و جاى اقامت نیست. خود را با مکر و نیرنگ آراسته و با زرق و برق خود، مردم را مى فریبد! سرایى است که در نظر صاحب اصلى اش بى مقدار است، لذا حلالش را با حرام، و خیرش را با شرّ، و زندگى اش را با مرگ، و شیرینى اش را با تلخى آمیخته است (به همین دلیل) خداوند آن را مخصوص اولیایش نساخته، و از دشمنانش دریغ نداشته است. خوبى هایش کم، و شرّ آن آماده (و فراوان)، جمعش رو به فنا و ملک و حکومتش رو به زوال، و آبادى اش رو به ویرانى است. چه ارزشى دارد سرایى که همچون عمارت هاى فرسوده در حال فروریختن است؟ و چه خوبى اى دارد عمرهایى که همچون زاد و توشه (ى مختصر) پایان مى گیرد؟
و زندگى هایى که همچون ایّام سفر به آخر مى رسد؟ (بنابراین) آنچه را که خداوند بر شما واجب کرده است جزءِ خواسته هاى خویش قرار دهید و از او بخواهید که براى اداى حقوقى که از شما طلب کرده یارى تان کند. و پیش از آن که به سوى مرگ فراخوانده شوید دعوت مرگ را به گوش هاى خویش برسانید (و آماده شوید).

زاهدان در دنیا، قلوبشان مى گرید گر چه ظاهراً بخندند، سخت محزون و غمگین اند گر چه ظاهراً شادمانى کنند، و از خود (و وضع اخلاقى و کمى طاعات خویش) سخت خشمگین اند هر چند به سبب روزى هاى فراوانى که به آن ها داده شده در پیشگاه خدا شاکرند. یاد مرگ از دل هایتان پنهان شده و آمال و آرزوهاى دروغین در برابر شما حاضر گشته، از این رو سلطه دنیا بر شما بیش از آخرت شده و زندگانى زودرس دنیا شما را از (یاد) حیات جاودانى آخرت بیرون برده است. شما همگى در اسلام و دین خدا برادر (و برابر) هستید و تفرقه و اختلاف در میان شما تنها به سبب آلودگى درون و سوء نیت هاست به همین دلیل نه به یکدیگر کمک مى کنید، و نه همدیگر را نصیحت، نه بذل و بخشش به هم دارید، و نه به یکدیگر مهر مى ورزید!

شما را چه شده که با تحصیل مقدار کمى از دنیا مسرور و خوشحال مى شوید، ولى محروم شدن از مقدار فراوانى از آخرت، هرگز شما را غمگین نمى کند؟! از دست رفتن مقدار ناچیزى از متاع دنیا شما را سخت پریشان مى سازد به گونه اى که آثارش در چهره هایتان نمایان مى شود، و براى آنچه از دست داده اید بى تابى مى کنید، گویى این جا سراى اقامت جاودانه شماست و متاع دنیا همیشه براى شما باقى مى ماند. کسى از شما نمى تواند عیب خطرناک برادر خود را (به منظور اصلاح و نهى از منکر) بازگو کند چرا که مى ترسد برادرش نیز همان عیب را درباره او بازگوید! (گویى) همگى دست به دست هم داده اید که آخرت را کنار بگذارید و به دنیا عشق ورزید و دین شما تنها بر زبانتان است و کارتان شبیه کار کسى است که گویى تمام وظیفه خود را انجام داده و رضایت مولاى خویش را فراهم ساخته است (در حالى که شما نه تنها انجام وظیفه نکرده اید بلکه خشم مولاى خود را فراهم ساخته اید).