صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و دوازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَلْيَسْتَعِدَّ لِلْفَقْرِ جِلْبَاباً . (و قد يؤول ذلك على معنى آخر ليس هذا موضع ذكره )
هر كه ما اهل بيت را دوست گيرد، درويشى را همچون پوشاك بپذيرد (و گاه اين سخن را به معنى ديگرى تاويل كنند كه اينجا جاى آوردن آن نيست.)
