صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
رُبَّ عالِم قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ، وَ عِلْمُهُ مَعَهُ لايَـنْـفَـعُـهُ .
بسا دانشمندی که نادانیش او را به کشتن دهد، در حالی که دانشش با اوست ولی سودی به او ندهد.
