صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت صد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
رُبَّ عَالِمٍ قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ، وَ عِلْمُهُ مَعَهُ لا یَنْفَعُهُ.
چه بسیار دانشمندى که جهلش او را کشته، در حالى که علمش با اوست؛ اما به حالش سودى نمى بخشد.