صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
رُبَّ عَالِمٍ قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ وَ عِلْمُهُ مَعَهُ لَا يَنْفَعُهُ.
بسا عالمي كه جهلش او را كشت و با اين كه علمش با او بود، ولي سودي به حالش نكرد.
