صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لايَتْرُكُ النّاسُ شَيْئاً مِنْ اَمْرِ دينِهِمْ لاِسْتِصْلاح ِ دُنْياهُمْ، اِلاّ فَتَحَ اللّهُ عَلَيْهِمْ ما هُوَ اَضَرُّ مِنْهُ.
مردم چیزی از برنامه دینشان را برای بهبود دنیایشان ترک نمی کنند، مگر آنکه خداوند زیانبارتر از آن را در کف دستشان می نهد.
