صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت صد و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لا یَتْرُکُ النَّاسُ شَیْئاً مِنْ أَمْرِ دِینِهِمْ لاِسْتِصْلَاحٍ دُنْیَاهُمْ إِلا فَتَحَ اللّهُ عَلَیْهِمْ مَا هُوَ أَضَرُّ مِنْهُ.
نتیجه ترجیح دین بر دنیا:
مردم چیزى از امور دینشان را براى اصلاح دنیایشان ترک نمى کنند مگر این که خداوند زیان بارتر از آن را به روى آن ها مى گشاید.
