تا اين که خداوند متعال محمد (صلي الله عليه و آله )را شاهد و بشارت دهنده و تهديدکننده مبعوث فرمود. پيامبري که در دوران طفلي بهترين مردم و در دوران بزرگسالي نجيبترين مردم و از حيث اخلاق پاکترين پاکان و از حيث عطا سخي ترين اشخاصي بود که مورد توقع جود و احسان بوده اند.

بني اميه، دنيا براي شما در لذايذ خود شيرين نگشت، و توانايي مکيدن از پستان هاي آن را نداشتيد. مگر در موقعي به آن رسيديد که مهارش در جولان و تنگ پالانش در اضطراب بود، در حالي که حرام آن در نزد اقوامي مانند درخت سدري بود پربار و بي خار و حلالش دور از دسترس و غير موجود.

و سوگند به خدا، شما به آن دنيا رسيديد، در حالي که سايه اي گسترده تا مدتي معدود بود. شما دنيا را در حالي يافتيد که زمين از معارض براي شما خالي، و دستهاي شما در روي زمين براي هر کاري باز و دستهاي رهبران از شما بازداشت شده و شمشيرتان بر آنان مسلط و شمشير آنان از شما باز گرفته شده بود.

آگاه باشيد که براي هر خوني خونخواهي و براي هر حقي طلب کننده اي است. خونخواه خونهاي ما مانند حکم کننده درباره خويشتن است. و آن خونخواه خداوندي است که هيچ مطلوبي او را ناتوان نسازد و هيچ فرار کننده اي نمي تواند از او فوت شود.

سوگند ياد مي کنم به خدا اي بني اميه، به زودي خواهيد ديد که اين دنيا و زمامداريش در دست کساني غير از شما و در خانه دشمنتان خواهد بود. آگاه باشيد، بيناترين چشم ها چشمي است که نگاهش در خير نفوذ کند. آگاه باشيد، شيواترين گوشها گوشي است که تذکر را بشنود و آن را بپذيرد.

اي مردم، از شعله چراغ واعظي که خود وعظش را پذيرفته است فروغ بگيريد و از آب زلال چشمه اي بکشيد که از تيرگي تصفيه شده باشد.

اي بندگان خدا، تکيه به جهالت خويشتن ننماييد، و مطيع هواهاي خود نباشيد. زيرا کسي که به چنين موقعيتي سقوط کند، به لبه رودخانه اي افتاده که سيل آن را برده است. (اين شخص) هلاکت خود را به جهت رايي که پس از رايي به وجود مي آورد، از محلي به محل ديگر به دوش خود مي کشد. (آن نابخرد با آن حرکات نابکارانه) مي خواهد بچسباند آنچه را که نمي چسبد، و نزديک کند آنچه را که نزديک نخواهد شد.

خدا را، خدا را در نظر بگيريد از اين که شکايت پيش کسي ببريد که نتواند اندوه را از شما زايل کند، و نتواند با راي خود چيزي را بشکند که براي شما محکم گشته است. حقيقت اين است که بر عهده شخص پيشوا چيزي جز آن که از امر خدا متعهد شده است، نيست: ابلاغ موعظه، و نهايت کوشش در خيرخواهي، و احياي سنت، و برپاداشتن حدود بر مستحقان آنها، و اخراج و رساندن سهم ها و نصيبها به صاحبانشان.

پس اي مردم، پيشدستي کنيد براي گرفتن علم پيش از آن که روييدني آن بخشکد و پيش از آن که از استفاده علمي از دارندگان علم منصرف و به غوطه خوردن در حوادث و فتنه ها مشغول شويد. و مردم را از کار زشت نهي کنيد و خود نيز از آن دور شويد، زيرا جز اين نيست که شما مامور شده ايد به نهي کردن مردم، پس از آن که خود از ارتکاب امور زشت اجتناب کنيد.