(پس از حمد و ثناي خداوندي) خداوند سبحان محمد (صلي الله عليه و آله)را مبعوث فرمود در حالي که هيچ احدي از عرب نبود که کتابي بخواند، و نه کسي بود که ادعاي نبوت و نزول وحي نمايد.

پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله )(پس از بعثت) به ياري کساني که او را اطاعت مي کردند، با کساني که او را نافرماني مي نمودند، به پيکار برخاست. آنان را به طرف رستگاري مي راند. آن بزرگوار براي نجات آنان پيش از آن که قيامت (يا مرگشان) فرا رسد و ضعيف را ناتوان کند، و شکسته از کار بيفتد، پيشدستي مي فرمود. پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله )بر ماموريت خود براي اصلاح آن انسان ايستادگي مي فرمود تا او را به هدف نهاييش برساند، مگر آن تباه شده را که خيري در وي نبود، تا آن جا که رستگاري آنان را به آنان ارائه مي فرمود. و به موقعيت خودشان مي نشاند. تا آسيابشان گرديدن گرفت و نيزه شان (سلاحشان) به کار افتاد.

و سوگند به خدا، من از جمله رانندگان (طرد کنندگان) جاهليت از جامعه بوده ام، تا آنگاه که آن لشکر جاهليت همگي پشت گرداندند، و در زير ذلت سلطه مجتمع شدند. من اکنون ناتوان نشده ام و نمي ترسم و خيانتي نکرده ام و نه سست شده ام. وسوگند به خدا، قطعا باطل را مي شکافم، تا اين که حق را از پهلوي آن درآورم.