آن روز روزى است که خداوند، اوّلین و آخرین را براى حسابرسى دقیق و دادن جزاى اعمال جمع مى کند،
در حالى که همه با خضوع (و وحشت) به پا خاسته اند! این در حالى است که عرق (از سر و رویشان فرو مى ریزد، به گونه اى که) بر دهانشان لجام زده، و لرزش زمین، تمام اندامشان را به حرکت درمى آورد
و بهترین حال براى کسانى که در عرصه محشر حاضرند حال کسى است که جاى پایى پیدا کند و یا محلّى براى خود به دست آورد!
(در آینده) فتنه هایى خواهد بود همچون پاره هاى شب تاریک که هیچ کس نمى تواند در برابر آن بایستد
و هیچ پرچمى از پرچم هاى آن به عقب رانده نمى شود (و شکست دامان آن ها را نمى گیرد؛) همچون شترى مهارشده، و جهاز نهاده ـ که زمامدارش آن را مى کِشد، و سوارش به سرعت آن را مى راند ـ به سوى شما مى آید؛
این فتنه گران، جمعیّتى هستند که ضربه آن ها بسیار شدید ولى تلفات خود آن ها بسیار کم است. (سرانجام) گروهى (در برابر آن ها به پا مى خیرند و) در راه خدا با آن ها نبرد مى کنند (و فتنه گران را در هم مى شکنند). آن ها جمعیّتى هستند که نزد متکبّران و گردنکشان خوارند، در زمین، گمنام، و در آسمان معروف اند. در آن هنگام، واى بر تو اى بصره! از لشکرى که به عنوان کیفر الهى بدون گرد و غبار و بى سر و صدا به تو حمله ور مى شوند و به زودى ساکنانت به مرگ سرخ، و گرسنگى شدیدى که رنگ چهره آن ها را دگرگون مى سازد، مبتلا خواهند شد.
