و آن روز (قيامت) روزي است که خداوند همه مخلوقاتي را که در اول و آخر آمده و در اين دنيا زندگي کرده اند، براي بررسي حسابشان و جزاي اعمالشان جمع مي کند. انسانها در آن روز در حال خضوع و قيامند. عرق تا دهانشان جاري گشته و زمين زير پاي آنان خواهد لرزيد. در آن روز حال کسي که محلي براي گذاشتن پاهايش و گشايشي براي نفسش پيدا کند، بهتر از حال ديگران خواهد بود.

(از جملات اين خطبه است:) فتنه هايي مانند ظلمتهاي متراکم شب تاريک که هيچ گروهي به مبارزه با آن ها قيام نکند و پرچمي از آنها برنگردد. آن فتنه ها با وسايل و ابزار کامل به شما روي مي آورند. راننده آن فتنه ها آنها را تحريک مي کند و کسي که سوار آن فتنه ها است. آنها را در جريان تشديد مي نمايد.

هل آن فتنه ها مردمي هستند که آزار و شرارتشان سخت و غنيمتي که از لباس و سلاح کشته شدگان مي برند، اندک است. گروهي از جهادگران در راه خدا با آنان مي جنگند که در نزد متکبران خوار و پست مي نمايند. آن گروه در روي زمين مجهول و در آسمان معروفند.

واي بر تو اي بصره در آن موقع از سپاهي از نقمتهاي خداوندي! که نه گرد و غباري دارد و نه حس و حرکتي و به زودي اهل تو اي بصره، به مرگ سرخ و گرسنگي خاک آلود گرفتار خواهند گشت.