پس از حمد خداوندي و درود بر پيامبر عظيم الشان و فرزندان طيب و طاهر او، من از داستان عثمان براي شما خبر و اطلاعي مي دهم که شنيدنش مانند ديدنش باشد. مردم طعنه بر او زدند و من مردي از مهاجرين بودم که رضايت و خوشي او را به طور فراوان مي خواستم و کمتر سرزنشش مي کردم. کمترين رفتار طلحه و زبير تاختن بر آن مرد بود و نرمترين تحريکشان، شدت و خشونت درباره او بود.
و از عايشه درباره عثمان حرکت ناگهاني غضب آلود بود.
گروهي بر او هجوم آوردند و او را کشتند و مردم با من بيعت کردند بدون اين که اکراه و اجبار شوند، بلکه بيعت آنان بر کمال رضايت و اختيار استوار بود.
و بدانيد سرزمين هجرت (مدينه) مردمش را از خود به دور انداخت و مردم همه از آن سرزمين کنده شدند و همانند جوش ديگ، از آتش آشوب جوشيدند و فتنه و شورش بر محور خود قرار يافت. بشتابيد به سوي امير خود و به جهاد با دشمنانتان پيشدستي کنيد، با مشيت خداوند عزوجل.
